Zamek w Rydzynie

SIMP jako jedyna organizacja w kraju posiada na własność zamek. Zarządza nim „Fundacja zamek w Rydzynie” powstała w roku 2020.

Pierwotny gotycki zamek Rydzyńskich z lat 1403-22 został zbudowany przez Jana z Czerniny herbu Wierzbna na sztucznej wyspie i przetrwał niecałe dwa stulecia, aż do najazdu Szwedów. Składał się z budynku mieszkalnego od południa, budynku gospodarczego od wschodu oraz muru z wieżą bramną od północy otoczony szeroką fosą.

W latach 1685–1695, częściowo na jego murach, wzniesiono barokową rezydencję Leszczyńskich herbu Wieniawa według projektu królewskiego architekta Józefa Szymona Bellottiego lub Pompeo Ferrariego.

Około 1700 z inicjatywy Stanisława Leszczyńskiego dokonana została przebudowa zamku według projektu Pompeo Ferrariego, specjalnie sprowadzonego przez Leszczyńskich z Rzymu. Wówczas powstała dwupiętrowa sala balowa.

W 1707 zamek płonął. Stanisław Leszczyński po nieudanej reelekcji sprzedał w 1736 lub 1738 Rydzynę Aleksandrowi Sułkowskiemu, stronnikowi Augusta III. Kolejna przebudowa, dokonana już dla Sułkowskich, miała miejsce w latach 1742–1745. Śląski architekt Karol Marcin Frantz, początkowo realizując koncepcje Pompeo Ferrariego, zmienił wystrój elewacji na rokokowy, założył nowe dachy i hełmy na basztach. Frantz przebudował także salę balową, w której znalazł się plafon śląskiego malarza Georga Wilhelma Neunhertza z 1745 przedstawiający apoteozę zaślubin Aleksandra Józefa Sułkowskiego z Aleksandrą Przebendowską (bogowie olimpijscy składający hołd połączonym herbom Sułkowskich i Przebendowskich). W dalszych latach Frantz realizował już własne pomysły, m.in. ok. 1750 stworzył dodatkową oś od strony północnej poprzez wzniesienie okazałych budynków stajni, wozowni i oficyn. W samym zamku, w skrzydle północnym, dodał środkowy ryzalit, stanowiący wejście do głównej klatki schodowej raz wybudował kamienny most łączący wejście z owalnym placem przed budynkami gospodarczymi. Z tego samego okresu (1752) pochodzą kamienne sfinksy Jana Rimplera.

Architektem ostatniej większej przebudowy z lat 1783–1796 był Ignacy Graff wraz z Dominikiem Merlinim. Przebudowano wtedy salę balową, a także oficyny i budynki gospodarcze.

W 1945, bezpośrednio po wkroczeniu żołnierzy Armii Czerwonej, zamek został przez nich ograbiony i spalony do gołych murów. Odbudowa do stanu surowego dokonana została w latach 1950-1965. Później zamek został przekazany Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. SIMP przeprowadził w latach 1972–1977 rekonstrukcję konserwatorską niektórych wnętrz, przeznaczając budynek na hotel z funkcjami konferencyjną i gastronomiczną, którą to rolę zamek pełni do dziś. Poza działalnością hotelarską, SIMP organizuje w zamku w Rydzynie różnorodne wydarzenia edukacyjne i kulturalne, w tym konferencje naukowe, szkolenia dla inżynierów oraz warsztaty związane z dziedzictwem kulturowym i technicznym regionu. Ukoronowaniem prac rekonstrukcji zamku do dawnej świetności było nadanie dyplomu „Europa Nostra” 15 maja 1994. 18 grudnia 2023 roku, decyzją Zarządu Głównego SIMP, zamek oficjalnie zmienił nazwę na „Zamek Królewski w Rydzynie”, co podkreśla jego historyczny charakter oraz rangę jako zabytku narodowego.